Veyra

Kitap hakkında

"Ben senin eline batan bir kıymık olmayacağım Şehzade. Ben senin boğazına dolanan o halat, her kadehinde içtiğin zehir olacağım." Veyra için hayat, babasının örsünden çıkan kıvılcımlar ve annesinin sevgi dolu nasihatlerinden ibaretti. Ta ki o uğursuz sabah, gökyüzü dumanla kaplanıp Şehzade'nin ordusu köylerine bir kâbus gibi çökene dek. Gözlerinin önünde önce babasının onuru, sonra annesinin nefesi soğuk çelikle kesildi. Geriye kalan tek şey; küle dönmüş bir geçmiş ve damarlarında yanan, dindirilemez bir nefretti. Şehzade, bu vahşi öfkeyi söndürmek yerine onu bir mücevher gibi işlemek istedi. Veyra'yı bir atın arkasına bağlayıp sarayına kadar tozun ve kanın içinde yürüttü. Onu öldürmedi; çünkü saf nefretin, en keskin kılıçtan daha tehlikeli olduğunu biliyordu. Şimdi sarayın mermer koridorlarında sessiz bir fırtına büyüyor. Şehzade, kendi celladını bizzat iyileştirip başucuna diktiğini henüz bilmiyor. Bir genç kızın çaresizliği, bir imparatorluğun yıkımına yetecek mi? "Diz çökme Veyra! Unutma, çelik dövülmeden sertleşmez!"

İçerik uyarıları: hasViolence · hasNegativeBehavior

Kitaptan

Başlangıç tarihleri alayım. Güneş, penceremden sızıp gözlerime vurduğunda zihnimde çoktan kılıçların çelik sesi yankılanmaya başlamıştı. Parmak uçlarımdaki nasırlar, akşamki gizli antrenmanın yorgunluğunu taşıyordu. Aynadaki yansımama baktım; bakır kızılı saçlarım darmadağındı, sanki gece boyu rüzgarla savaşmışım gibi.

Bölümler 3

1. 1Şehzade
2. 2Altın Kafesin Eşiğinde
3. 3Elara

Aynı yazardan

Karanlığı Getiren Güneş Son Portre